Nú hljóp Jón Bjarnason illilega á sig og í stað þess að skýra hvað meint er með bókun sem hann lagði fram við umfjöllun um jarðalög þá kýs hann að nota „smörklípuaðferðina“ margþekktu. Eitthvað hefur þingmaðurinn að fela.

Frambjóðendur Vinstri grænna hafa ítrekað verið spurðir út í afstöðu sína gagnvart eignarétti landeigenda og hafa þá hlaupið undan í flæmingi. Þegar ég fjalla um málið í grein hér á vefnum þá kýs Jón   Bjarnason að kalla að ég leggist lágt og sé að ráðast á hann með útúrsnúningum og dylgjum og notar sömu aðferð og áður, engu er svarað.

Ég ítreka hér orð Jóns Bjarnasonar sem koma fram í bókun sem hann lagði fram fyrir hönd minnihluta landbúnaðarnefndar í umræðu um jarðarlög. (130. löggjafarþing 2003–2004. Þskj. 1802 -783. mál.)

„Eitt megininntak frumvarpsins er að rýmka um öll ákvæði sem lúta að því að taka land úr landbúnaðarnotum; stuðla á að „frelsi“ í viðskiptum með land og náttúruauðlindir og litið er á jarðeignir sem forgengilega hluti eins og hús eða bíl. Minnihlutinn er andvígur þeirri nálgun. Land og landgæði er í sjálfu sér félagsleg eign framtíðarinnar. Við erum gestir á „Hótel Jörð“ eins og Tómas Guðmundsson kvað. Yrði það varla vel séð að hótelgestir hefðu mjög frjálsar hendur um nýtingu, meðferð eða sölu herbergis meðan þeir dveldust þar.“

Fyrir mér eru þetta ekki dylgjur eða útúrsnúningur og hvað þá að ég sé að ráðast á Jón Bjarnason. Þessi skoðun hans stendur þarna svart á hvítu og var lagt fram undirskrifað með nafni þingmannsins á hinu háa Alþingi. Skýrara getur það ekki verið.

Það þarf hins vegar manndóm til að segja skoðun sína umbúðalaust, sérstaklega ef áætla má að hún sé andstæð ríkjandi þankagangi almennings. Það er kannski þess vegna sem landbúnaðarráðherraefni Vinstri grænna Jón Bjarnason er ekki tilbúinn að standa fyrir framan landeigendur og segja skoðun sína umbúðalaust eins og hún kemur fram í bókuninni að „ Land og landgæði séu í sjálfu sér félagsleg eign framtíðarinnar.“

Fyrst þingmaður Vinstri grænna er kominn í ham býst ég við að hann svari þessari grein. Það verður gaman að sjá hvort hann fari að tala um „eitthvað annað“ eða „allt annað“ eins og í síðustu svargrein og láti hjá líða að tjá sig um þá skoðun sína að „ Land og landgæði séu í sjálfu sér félagsleg eign framtíðarinnar“.

Mín skoðun er allavega skýr. Ég stend með eignarrétti   bænda. Sú skoðun mín hefur komið   margoft  fram eins og Jón Bjarnason hefur tekið eftir og ítrekar í svargrein sinni. Framsóknarfólk kemur til dyranna eins og það er klætt. Framsóknarflokkurinn styður stjórnarskrárvarinn eignarrétt bænda og landeigenda hvort sem verið að tala um jarðalög, þjóðlendulög, ábúðarlög, vatnalög o.s. frv.

Valdimar Sigurjónsson