Nú styttist óðum í alþingiskosningar og flokkarnir byrjaðir að kynna áherslur sínar. Upphaf baráttunnar einkennist af miklum öfgum. Annaðhvort er fólk með eða á móti og er enginn millivegur viðurkenndur í því sambandi. Þetta er slæm þróun sem stuðlar að ómálefnalegum og óuppbyggilegum umræðum. Þessar öfgar eru ekki í anda Framsóknarflokksins sem metur litróf lífsins meira en að hægt sé að stilla því upp í tvo afarkosti.

Einkenni Framsóknarflokksins hefur ávallt verið öfgalaus málflutningur þar sem málefni eru skoðuð á hlutlausan hátt og tillit  tekið til mismunandi sjónarmiða.   Þjóðfélagshópar sem á einhvern hátt telja hlut sinn skertan  finna ávallt jákvætt viðmót   og vilja til úrlausna hjá framsóknarfólki. Áherslur okkar byggja á félagslegum gildum tengdum samvinnuhugsjóninni, öfugt við samstarfsflokkinn í ríkisstjórn sem hefur mun meiri trú á einstaklingshyggju og lausnum markaðarins.

Málefni eldri borgara hafa verið í sviðsljósinu á síðustu misserum. Síðasta sumar náðist samkomulag sem laut að margvíslegum breytingum á lífeyrisgreiðslum og öðrum þáttum sem snúa að framfærslu til þessa hóps. Þetta var stórt skref í átt til leiðréttinga og úrbóta en alls engin lokapunktur. Í baráttu sinni fyrir betri kjörum vita aldraðir hvaðan stuðningurinn kom. Hlutverk framsóknarmaddömunnar á stjórnarheimilinu í þessu hagsmunamáli   ásamt öðrum velferðarmálum skiptir sköpum og er ótvírætt.

Þessi staðreynd birtist fólki í auknum mæli. Andstæðingarnir reyna að gára yfirborðið og þyrla upp ryki sem ætlað er að hylja okkar rétta andlit. Þegar þessum látum linnir og málin skoðuð kemur í ljós að verk okkar hafa leitt íslenska þjóð til framfara, velferðar og framsóknar.

Við erum þau sem við segjumst vera. Við erum samvinnufólkið sem aðrir vilja vinna með. Framsóknarflokkurinn hefur mikilvægu hlutverki að gegna í íslensku samfélagi til að dempa öfgarnar og skapa hér velferðarsamfélag sem byggir á samvinnu og samhug.

Valdimar Sigurjónsson

Greinin birtist í Skessuhorni 28. mars 2007